Thee plantage Sri Lanka, Daniel Maissan.

32432005115_4d4e49248e_h

Sri Lanka is een nieuw hoofdstuk in mijn reis over de wereld. Mijn lief en reisgenoot is naar huis om daar haar eigen mogelijkheden verder te verkennen en ik dwaal in mijn eentje verder.

Na een wat onwennig oud en nieuw in de touristenhub Kandy, reis ik met de trein door het Sri Lankaanse landschap naar het zuiden. Veel mensen reizen met die trein, die dan ook overvol is, door naar Ella. Ik besluit om halverwege uit te stappen.

31588885544_a9d252c399_h

In Nuwara Eliya is het koud. Het ligt in het centrum van Sri Lanka op maar liefst 1868 meter hoogte. Normaal ben ik niet zo erg van de kou, een van de redenen waarom ik graag door Zuid-Oost Azië mag reizen, maar ik wil hier toch graag even stoppen. Nuwara Eliya is namelijk een van de vele plekken in het land waar je omgeven wordt door de thee plantages.

Als een notoire theedrinker, stond een bezoek aan theeplantages en een theefabriek in Sri Lanka al heel lang op mijn to do lijst. In Nuwara Eliya is dit een vrij gebruikelijke toeristen attractie. Met een beetje rondvragen en regelen, kon ik echter richting een plantage die minder vaak bezocht wordt en mag ik daar een aantal dagen van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat rondneuzen.

Mijn bezoek begint in het landhuis van de ‘plantation manager’. Een oude koloniale villa met een geweldig uitzicht over de stad en de bergen. Een bizarre gewaarwording. Hier woont een man, met zijn vrouw en dochter, die leiding geeft over meer dan honderd mensen in de plantage. Zijn huiskamer op zich is al groter dan de meeste volledige huizen van de theeplukkers die voor hem werken. Het is een vriendelijke, rustige man en hij lijkt zich zeer bewust van zijn luxe positie. Ik word ontvangen om half zeven ’s ochtends met een kop thee om de dag door te nemen. Het feit dat hij me laat fotograferen in zijn huis en me toezegt die dag vrij mijn gang te kunnen gaan, voelt als een behoorlijk vertrouwen. Hij moet toch weten dat ik ook die ongelijkheid in beeld breng?

 

32392195946_3858bdeaba_h

Om zeven uur ’s ochtends loop ik met de ‘field officer’ richting de velden. Tijdens de wandeling probeer ik alvast wat contact te maken met de overwegend vrouwelijke plukkers. Er is goeie zin en de dames vinden het geloof ik wel leuk dat ik kom kijken. Al snel leer ik dat een theeplukker zo’n 14 tot 16 kilo theeblaadjes – afhankelijk van de soort – per dag moet plukken om een volwaardig loon te ontvangen. Plukken ze minder, dan wordt het loon gehalveerd. Voor een dag wordt hier zo’n Rp 600 betaald ( €4 ), wat redelijk goed betaald schijnt te zijn. Voor elke kilo die ze extra plukken, krijgen ze een bonus van Rp 20. ( ruim €0,10 ). Wat mij vooral verbaast, is het feit dat er bij ziekte wordt betaald en ze daadwerkelijk met pensioen mogen. Sterker nog, gezien het zware werk is het pensioen hier op 55 tot 60 jarige leeftijd. Dit is niet bij elke theeplantage het geval, maar de plantage waar ik terecht ben gekomen heeft het blijkbaar goed geregeld.

32432006205_a9c2750b1f_h

Van 8 tot 11uur is de eerste pluk ronde en de meeste dames plukken zo rond de 8 – 10 kilo. Er wordt gewogen en de eerste lading thee vertrekt richting de fabriek. Terwijl de dames hier gaande lunch gaan, ga ik een stukje verderop in de velden kijken bij een groep mannelijke plukkers. Van oudsher is dit minder gebruikelijk. Vrouwen hebben slankere vingers en kleinere handen en kunnen makkelijker plukken – vergelijk het met het bollenpellen in Nederland – maar op deze plantage zijn er ook mannen aan het werk.

32311160561_0336630012_h

Vervolgens loop ik door naar de fabriek. Hier heb ik helaas restricties. Ik mag in het gedeelte waar de thee gedroogd wordt nog rustig fotograferen, maar zodra we de daadwerkelijke fabriek inlopen krijg ik te horen dat ik slechts 1 foto mag maken. Dit om concurrentie en dergelijke te voorkomen. Heel veel teleurstelling voel ik niet, gezien er een hal vol met machines staat, waarvan slechts de helft gebruikt wordt. Het is er rustig en er lopen vrij weinig mensen rond. Ik begrijp dat het de plek is waar de daadwerkelijke productie van de thee die ik koop plaatsvind, maar het voldoet bij lange na niet aan het romantische beeld dat ik had. Snel terug naar de velden, want die doen dat wel!

31620439353_feed446e17_h

Om 14.00 uur zit de pluk-dag er al op. Ik mag met een van de plukkers mee naar huis en wordt zelfs uitgenodigd om thee te komen drinken en nog wat te eten. De plukkers wonen in een soort kleine rijtjeshuizen, vaak met meer dan een gezin. Hele families slapen samen in slechts twee of drie kleine kamers van 4 bij 4 meter en de keuken is het centrum van het leven. De rest van de dag is gereserveerd voor het huishouden. Wassen, koken, zorg voor de kinderen die uit school komen en ’s avonds gaat niet al te laat het licht uit. Morgen moet er weer vroeg geplukt worden.

p.s.

Alle foto’s zijn gemaakt met de Leica M Typ 240. Bekijk deze en nog meer high res foto’s op de Flickr account van Daniel Maissan. handtekening

Advertenties

Over Transcontinenta

Transcontinenta (www.transcontinenta.nl) is importeur van bekende A-merken op het gebied van fotografie, video, print en interactieve educatie. Onze merken zijn: Leica, Tamron, Gitzo, Lensbaby, Metz, broncolor, VISATEC, kobold, Bushnell, Carl Zeiss, Tamrac, Kenko, HP, Lexar, Multiblitz, Lastolite, Datacolor, Mola, Hedler, Datacolor, Polaroid, The Impossible Project, Juden Juka, Gossen, Artisan & Artist, Lenspen, Gary Fong, Azden, Novoflex, Tetenal, Technotape, B&W International, Delkin, Telefunken, Kaiser Fototechnik, Rotatrim, Agfa, ION the Actioncam en Cotton Carrier. Bezoekadres en Pro-Room: Tarwestraat 29 2153 GE Nieuw-Vennep
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, M-Systeem en getagged met . Maak dit favoriet permalink.